Bezpieczeństwo

        • Procedury postępowania nauczycieli i pracowników Szkoły Podstawowej w Porębie w sytuacjach trudnych i kryzysowych

        • Wstęp

          Wśród różnorodnych przejawów demoralizacji za najbardziej niepokojące i zagrażające zdrowiu dzieci i młodzieży uznaje się narkomanię, alkoholizm i prostytucję. Są to zjawiska, wobec których żaden dorosły nie powinien pozostawać obojętny, zwłaszcza że zachowania ryzykowne dzieci i młodzieży najczęściej ze sobą współwystępują. Picie alkoholu czy odurzanie się narkotykami współwystępuje z zachowaniami agresywnymi, przestępczymi, wczesną inicjacją seksualną. Wszystkie te czynniki mogą być przyczyną nawiązywania kontaktów z grupami przestępczymi, a w dalszej kolejności popełniania przestępstw.

          Szczególny obowiązek reagowania na niepokojące sygnały zachowania uczniów spoczywa na nauczycielach. Szkoła, z racji powszechnego charakteru i funkcji, jest terenem, na którym w różnym stopniu i w różnej postaci ujawniają się niemal wszystkie nurtujące młodzież problemy. Szkoła zobowiązana jest do wczesnego rozpoznawania niedostosowania społecznego i podejmowania stosownych oddziaływań wychowawczych, profilaktycznych, a wobec uczniów niedostosowanych – działań interwencyjnych.

          Na terenie szkoły dochodzi do zdarzeń, które bezpośrednio zagrażają bezpieczeństwu i zdrowiu (czasem nawet życiu) uczniów. Nauczyciel częstokroć czuje się osamotniony i bezradny w sytuacji, kiedy ma do czynienia z zachowaniem w żadnym stopniu nie mieszczącym się w regulaminie szkoły, a nierzadko będącym czynem karalnym lub przestępstwem.

          Właściwa, adekwatna do sytuacji reakcja wychowawcy, pedagoga czy dyrektora oraz powiadomienie w razie potrzeby stosownych instytucji mogą w istotnym stopniu zwiększyć skuteczność oddziaływań. Bardzo ważne jest umiejętne, w pełni profesjonalne przeprowadzenie interwencji z zachowaniem wszelkich praw zarówno dzieci uczestniczących w zdarzeniu, jak i ich rodziców.

          W zależności od okoliczności zdarzeń, kategorii popełnionego czynu oraz wieku sprawców – postępowanie wobec ucznia będzie różne.

           

           

           

           

           

          Spis procedur

           

          Procedury interwencyjne wobec dzieci i młodzieży zagrożonej uzależnieniem i demoralizacją

          1. Procedura postępowania w przypadku uzyskania informacji, że uczeń pali papierosy, używa alkoholu lub innych środków odurzających, bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji.                                                                                                                                      
          2. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel (pracownik szkoły) podejrzewa, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lubinnych środków psychoaktywnych.
          3. Procedura  postępowania  w  przypadku  podejrzenia,  że  uczeń  znajduje  się  pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych podczas wycieczki.
          4. Procedura postępowania w sytuacji stwierdzenia palenia tytoniu lub papierosów elektrycznych przez ucznia na terenie szkoły.
          5. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel znajduje na terenie szkoły substancję przypominającą wyglądem narkotyk.
          6. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie niebezpieczne narzędzia, przedmioty lub substancję przypominającą narkotyk.
          7. Procedura postępowania z uczniem sprawiającym trudności wychowawcze.
          8. Procedura postępowania w sprawach spornych (konfliktowych).

           

          Procedury interwencyjne w sytuacji zaistnienia przemocy, kradzieży
           i niszczenia mienia

          1. Procedura postępowania w przypadku agresji słownej ucznia.
          2. Procedura   postępowania   nauczyciela   w   przypadku   wystąpienia przemocy między uczniami.
          3. Procedura postępowania w przypadku naruszenia godności osobistej pracownika szkoły.
          4. Procedura postępowania nauczyciela, gdy uczeń uniemożliwia prowadzenie lekcji.
          5. Procedura  postępowania  w  przypadku  korzystania  przez  ucznia  z  telefonu komórkowego oraz innych nośników dźwięku i obrazu w czasie zajęć lekcyjnych.
          6. Procedura postępowania wobec sprawcy/ofiary cyberprzemocy.
          7. Procedura postępowania w przypadku zaistnienia próby samobójczej.
          8. Procedura postępowania szkoły w sytuacji krzywdzenia dziecka w rodzinie.
          9. Procedura postępowania w przypadku stwierdzenia faktu kradzieży na terenie szkoły.
          10. Procedura postępowania w przypadku stwierdzenia niszczenia mienia szkolnego przez ucznia.

          Procedury interwencyjne w sytuacjii zaistnienia wypadku ucznia, nagłego zachorowania i konieczności udzielenia pierwszej pomocy

          1. Procedura  postępowania  w  sytuacji  zaistnienia  lekkiego  wypadku  ucznia, niewymagającego interwencji lekarza (powierzchowne zranienie, stłuczenie, itp.).
          2. Procedura udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej.
          3. Procedura postępowania w sytuacji zaistnienia wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała lub ze skutkiem śmiertelnym.
          4. Procedury postępowania z dzieckiem przewlekle chorym w szkole.

           

          Procedury interwencyjne dotyczące niespełniania obowiązku szkolnego, zwalniania i odbierania ucznia ze szkoły oraz samowolnego opuszczania terenu szkoły przez ucznia podczas zajęć szkolnych

          1. Procedura postępowania dotycząca nierealizowania obowiązku szkolnego.
          2. Procedura postępowania dotycząca zasad odbierania dzieci ze szkoły.
          3. Procedura postępowania dotycząca zasad odbierania dzieci ze świetlicy szkolnej.
          4. Procedura zwalniania ucznia oraz usprawiedliwiania nieobecności i spóźnień.
          5. Procedura postępowania w sytuacji samowolnego opuszczenia zajęć lub szkoły przez ucznia.

           

          Procedury postępowania na wypadek pożaru lub innego zagrożenia

           

          28. Instrukcja alarmowa i ewakuacji na wypadek pożaru lub innego zagrożenia.  

           

           

          Podstawy prawne

          • Ustawa z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. nr 256 poz. 2572 ze zm.);
          • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 stycznia 2003 roku w sprawie szczegółowych form działalności wychowawczej i zapobiegawczej wśród dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem (Dz.U. z 2003 r. nr 26 poz.226);
          • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz.U. z 2017 poz. 1643);
          • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym (Dz.U. z 2017 poz. 1652);
          • Ustawa z dnia 26 października 1982 roku o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 2010 r. nr 33 poz. 178);
          • Ustawa z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. nr 59 poz. 59 ze zm.)
          • Ustawa z 6 czerwca 1997 roku Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. nr 88 poz. 553 ze zm.) Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 31 grudnia 2002 roku w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach ( Dz. U. z 2003 r. Nr 6 poz. 69 ze zm.);
          • Ustawa z 24 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 875);
          • Zarządzenie 831 Komendanta Głównego Policji z dn. 15 lipca 2004 r. zmieniającego zarządzenie w sprawie metod i form wykonywania zadań przez policjantów w zakresie przeciwdziałania demoralizacji i przestępczości nieletnich. (Dz. Urz. KGP z 2004 r., nr 20, poz. 107).

           

           

          Procedury interwencyjne wobec dzieci i młodzieży zagrożonych uzależnieniem
          i demoralizacją

           

          1. Procedura postępowania w przypadku uzyskania informacji, że uczeń pali papierosy, używa alkoholu lub innych środków odurzających, bądź przejawia inne zachowania świadczące o demoralizacji.
            1. Nauczyciel przekazuje uzyskaną informację wychowawcy klasy, sporządza notatkę z uzyskanych informacji.
            2. Wychowawca informuje o tym fakcie pedagoga szkolnego i wspólnie planują odpowiednie działania wobec ucznia.
            3. Wychowawca wzywa do szkoły rodziców (prawnych opiekunów) ucznia i przekazuje im uzyskaną informację. Wspólnie z pedagogiem szkolnym przeprowadza rozmowę z rodzicami oraz z uczniem w ich obecności.
            4. W przypadku potwierdzenia informacji, zobowiązują ucznia do zaniechania negatywnego postępowania, rodziców zaś bezwzględnie do szczególnego nadzoru nad dzieckiem. W toku interwencji profilaktycznej wychowawca i pedagog mogą zaproponować rodzicom skierowanie dziecka do specjalistycznej placówki i udziału w odpowiednich dla niego zajęciach.
            5. Jeżeli rodzice odmawiają współpracy lub odmawiają kontaktu ze szkołą, a nadal z wiarygodnych źródeł napływają informacje o przejawach demoralizacji ich dziecka, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem szkoły pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub policję.
            6. Podobnie w sytuacji, gdy szkoła wykorzystała wszystkie dostępne jej środki oddziaływań wychowawczych (rozmowa z rodzicami, rozmowa z uczniem, spotkania z pedagogiem), a ich zastosowanie nie przynosi oczekiwanych rezultatów, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem szkoły powiadamia sąd rodzinny lub policję. Dalszy tok postępowania leży w kompetencji tych instytucji.

           

          2. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że na terenie szkoły znajduje się uczeń będący pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych.

           

          1. Nauczyciel odizolowuje ucznia od reszty klasy, ale ze względów bezpieczeństwa nie pozostawia go samego; stwarza warunki, w których nie będzie zagrożone jego życie ani zdrowie, pozostawiając go pod opieką osoby dorosłej (pielęgniarki, innego nauczyciela lub pracownika szkoły).
          1. Nauczyciel powiadamia o swoich przypuszczeniach wychowawcę klasy i pedagoga, sporządza notatkę służbową.
          1. O zdarzeniu powinna także zostać poinformowana pielęgniarka szkolna, która w razie konieczności wzywa lekarza w celu stwierdzenia stanu trzeźwości lub odurzenia oraz ewentualnego udzielenia pomocy medycznej.
          2. Wychowawca lub pedagog zawiadamia o zaistniałym fakcie dyrektora szkoły oraz
            rodziców (opiekunów prawnych) ucznia, których zobowiązuje do niezwłocznego odebrania dziecka ze szkoły.
          1. W przypadku niemożności skontaktowania się z rodzicami (opiekunami prawnymi), uczeń pozostaje pod opieką pielęgniarki, pedagoga szkolnego lub innego pracownika szkoły do końca urzędowania sekretariatu.
          2. W przypadku braku kontaktu z rodzicami (prawnymi opiekunami) dziecka do momentu końca pracy sekretariatu szkoły pedagog w porozumieniu z dyrektorem szkoły zawiadamia najbliższą policję.
          3. Gdy rodzic (opiekun prawny) odmówi odebrania dziecka lub przybędzie do szkoły w stanie nietrzeźwym, o pozostaniu ucznia w szkole, przewiezieniu do placówki służby zdrowia lub do przekazania go do dyspozycji funkcjonariuszom policji, decyduje lekarz po ustaleniu aktualnego stanu zdrowia ucznia i w porozumieniu zdyrektorem szkoły.
          4. Pedagog w porozumieniem z dyrektorem szkoły zawiadamia najbliższą jednostkę policji, gdy rodzice ucznia, który jest pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych, odmawiają przyjścia do szkoły. Tę samą procedurę stosuje się, gdy uczeń jest agresywny bądź swoim zachowaniem daje powód do zgorszenia lub zagraża życiu albo zdrowiu innych osób.
          5. W każdym przypadku, gdy uczeń znajduje się pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych na terenie szkoły, pedagog powiadamia pisemnie policję Sąd Rodzinny.
          6. Wychowawca dokumentuje zdarzenie, sporządzając notatkę z ustaleń.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku podejrzenia, że uczeń znajduje się pod wpływem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych podczas wycieczki.
            1. Nauczyciel odizolowuje ucznia od reszty uczniów - będących uczestnikami wycieczki, ale ze względu na bezpieczeństwo pozostawia go pod opieką osoby dorosłej. 
            2. W razie potrzeby, osoby przejmujące opiekę nad uczniem wzywają lekarza w celu ewentualnego udzielania pomocy medycznej.
            3. Kierownik wycieczki powiadamia dyrektora szkoły i rodziców (prawnych opiekunów) ucznia o zaistniałej sytuacji.
            4. Jeżeli uczeń jest agresywny bądź swoim zachowaniem daje powód do zgorszenia, albo zagraża życiu lub zdrowiu innych osób, kierownik wycieczki wzywa policję.
            5. Rodzice (opiekunowie) są zobowiązani do odbioru dziecka w sytuacjach kryzysowych na własny koszt, zgodnie z podpisaną deklaracją.
            6. Gdy rodzic (prawny opiekun) odmówi odebrania dziecka lub przybędzie po dziecko w stanie nietrzeźwym, o przewiezieniu ucznia do placówki służby zdrowia lub przekazaniu go do dyspozycji funkcjonariuszom policji decyduje lekarz, po ustaleniu aktualnego stanu zdrowia ucznia, w porozumieniu z kierownikiem wycieczki.
            7. Zdarzenie zostaje udokumentowane przez kierownika wycieczki poprzez sporządzenie notatki służbowej.
            8. W przypadku braku kontaktu z rodzicem bezzwłocznie powiadamia się policję.
          1. Procedura postępowania w sytuacji stwierdzenia palenia tytoniu lub papierosów elektrycznych przez ucznia na terenie szkoły.

           

          1. Nauczyciel nakazuje uczniowi zwrot papierosów i informuje o zdarzeniu wychowawcę klasy lub pedagoga szkolnego.
          2. Wychowawca powiadamia o zdarzeniu rodziców (prawnych opiekunów) ucznia i odnotowuje ten fakt w e-dzienniku.
          3. W przypadku odmowy oddania przez ucznia papierosów, wychowawca natychmiast wzywa rodziców (prawnych opiekunów) ucznia do szkoły.
          4. Wychowawca w porozumieniu z pedagogiem szkolnym przeprowadza rozmowę z uczniem i jego rodzicami.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel znajduje na terenie szkoły substancję przypominającą wyglądem narkotyk.
            1. Nauczyciel, zachowując środki ostrożności, zabezpiecza substancję przed dostępem do niej osób niepowołanych oraz ewentualnym jej zniszczeniem do czasu przyjazdu policji, próbuje (o ile to jest możliwe w zakresie działań pedagogicznych), ustalić do kogo należy znaleziona substancja.
            2. Powiadamia o zaistniałym zdarzeniu dyrektora szkoły i pedagoga, którzy wzywają policję.
            3. Po przyjeździe policji nauczyciel niezwłocznie przekazuje funkcjonariuszom zabezpieczoną substancję i informacje dotyczące szczegółów zdarzenia.
            4. Nauczyciel dokumentuje zdarzenie, sporządzając notatkę służbową oraz wpis do e-dziennika.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku, gdy nauczyciel podejrzewa, że uczeń posiada przy sobie niebezpieczne narzędzia, przedmioty lub substancję przypominającą narkotyk.
              1. Nauczyciel żąda od ucznia przekazania mu niebezpiecznego przedmiotu lub substancji oraz pokazania w obecności innej osoby dorosłej zawartości szkolnego plecaka, kieszeni własnej odzieży. Podejmuje działania zmierzające do zabezpieczenia w/w przedmiotu /substancji.
              2. Nauczyciel nie ma prawa samodzielnie wykonać czynności przeszukania odzieży ani plecaka ucznia – jest to czynność zastrzeżona wyłącznie dla policji.
              3. Nauczyciel o zdarzeniu natychmiast powiadamia wychowawcę i pedagoga szkolnego, którzy informują rodziców (opiekunów) ucznia oraz wzywają ich do szkoły. Jeżeli jest to prawnie możliwe, przedstawiciele placówki oddają przedmiot rodzicom (opiekunom) ucznia. Dokumentują zdarzenie sporządzając notatkę służbową.
              4. W przypadku, gdy uczeń odmawia przekazania niebezpiecznego przedmiotu lub substancji, wychowawca wzywa natychmiast rodziców (opiekunów) do szkoły, a jeśli jest to niemożliwe policję.
              5. W przypadku, gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że jest to substancja psychoaktywna, pedagog lub wychowawca wzywa policję i rodziców (opiekunów) ucznia.
          1. Procedura postępowania z uczniem sprawiającym trudności wychowawcze.
            1. Wychowawca po pojawieniu się trudności wychowawczych z uczniem przeprowadza ponowną, wnikliwą diagnozę sytuacji szkolnej i rodzinnej ucznia.
            2. W stosunku do ucznia sprawiającego problemy wychowawcze, wychowawca podejmuje następujące działania zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązania jego problemów szkolnych ucznia:

           we    współpracy    z    pedagogiem    przeprowadza    diagnozę    problemów wychowawczych  i  emocjonalnych  ucznia  oraz  planuje  tok  postępowania wychowankiem,  informuje rodziców (prawnych opiekunów) dziecka o istniejących trudnościach  zapoznaje ich z działaniami, jakie zostaną podjęte w szkole w stosunku do ucznia jednocześnie zobowiązując rodziców do rzetelnej współpracy, w  przypadku  utrzymujących  się  trudności  z  uczniem,  nauczyciel  inicjuje spotkania z członkami zespołu wychowawczego i zespołu nauczycieli uczących  w danej klasie celem uzyskania pomocy i wsparcia w przezwyciężaniu problemów wychowawczych, po przeanalizowaniu sytuacji wychowawca może zasugerować przeprowadzenie badań psychologicznych lub psychiatrycznych, rzetelnie informując rodzica o znaczeniu opinii w dalszej edukacji ucznia, na spotkaniu zespołu nauczycieli uczących w klasie, wychowawca szczegółowo zapoznaje nauczycieli z zaistniałym problemem, przedstawia dotychczasowe działania oraz stan faktyczny na dany dzień. W szczególnych przypadkach Rada Pedagogiczna ustala dalszy tok postępowania z uczniem.

              1. W stosunku do ucznia, którego postępowanie nie ulega poprawie mimo podjętych działań, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem szkoły zawiadamia Sąd Rodzinny.
              2. W przypadku, gdy Sąd Rodzinny zastosował środek zaradczy wobec ucznia w postaci nadzoru kuratorskiego, o zachowaniu ucznia na bieżąco informowany jest kurator.
          1. Procedura postępowania w sprawach spornych (konfliktowych).
            1. Konflikt pomiędzy uczniami na terenie klasy rozstrzyga wychowawca klasy. Pomocą służy mu pedagog szkolny. W sytuacjach długotrwałego, ostrego konfliktu o udział w spotkaniu wyjaśniającym i zamykającym konflikt proszeni są rodzice uczniów.
            2. Konflikt między uczniami z różnych klas rozstrzyga pedagog szkolny we współpracy z wychowawcami klas. W sytuacjach długotrwałego i ostrego konfliktu o udział w spotkaniu wyjaśniającym i zamykającym konflikt proszeni są rodzice uczniów.
            3. Konflikt między uczniem i nauczycielem rozstrzyga pedagog szkolny wspólnie z wychowawcą ucznia. W sytuacjach długotrwałego i ostrego konfliktu o udział w spotkaniu wyjaśniającym proszeni są rodzice ucznia oraz dyrektor szkoły lub mediator spoza szkoły.

           

          Procedury interwencyjne w sytuacji zaistnienia przemocy, kradzieży i niszczenia mienia

           

          1. Procedura postępowania w przypadku agresji słownej ucznia.
            1. Nauczyciel bądź pracownik szkoły, będący świadkiem agresji słownej zobowiązany jest do natychmiastowej, stanowczej reakcji na zaistniałą sytuację: reaguje słownie na zachowanie ucznia i powstrzymuje dalszą agresję słowną, wyjaśnia z uczniem zaistniałą sytuację, zgłasza fakt do wychowawcy lub pedagoga szkolnego, notuje zaistniałe wydarzenie w e-dzienniku.
            2. Wychowawca lub pedagog szkolny przeprowadza rozmowę z uczniem (lub uczniami) biorącymi udział w zachowaniu agresywnym, celem ustalenia przyczyn zdarzenia.
            3. Wychowawca informuje sprawców agresji słownej o konsekwencjach takiego zachowania oraz powiadamia rodziców o zaistniałej sytuacji.
            4. W przypadku powtarzających się aktów agresji słownej lub pojawiającego się nasilenia przejawów agresji słownej u ucznia wychowawca lub pedagog szkolny przeprowadza rozmowę z uczniem w obecności rodziców (prawnych opiekunów) ucznia. Zobowiązuje rodziców do podjęcia odpowiednich działań wychowawczych.
            5. W przypadku agresji słownej skierowanej do nauczyciela lub innych pracowników szkoły pedagog w porozumieniu z dyrektorem szkoły zobowiązany jest do podjęcia działań zgodnie z procedurą postępowania w przypadku naruszenia godności pracownika szkoły.

           

          1. Procedura postępowania nauczyciela, w przypadku wystąpienia  przemocy między uczniami.
            1. Nauczyciel słownie i stanowczo reaguje na zaistniałą sytuację oraz w miarę możliwości, we współpracy z innymi nauczycielami odizolowuje sprawcę od ofiary.
            2. W razie potrzeby jest zobowiązany do udzielenia uczniom pierwszej pomocy przedmedycznej i wezwania pielęgniarki szkolnej.
            3. Nauczyciel zgłasza przypadek agresji wychowawcom uczniów, których ta sytuacja dotyczy i pedagogowi szkolnemu, sporządza notatkę służbową i odnotowuje wydarzenie w e-dzienniku, zgodnie z WZO.
            4. Wychowawcy i pedagog szkolny rozmawiają z ofiarą i sprawcą (oddzielnie) oraz ewentualnymi świadkami, w celu wyjaśnienia sytuacji.
            5. Wychowawca lub pedagog szkolny informuje rodziców (prawnych opiekunów) uczniów o zdarzeniu, poucza rodziców ofiary o możliwości złożenia zawiadomienia na policji.
            6. Jeżeli doszło do naruszenia godności ucznia, jego nietykalności cielesnej lub zachodzi podejrzenie popełnienia czynu karalnego, pedagog w porozumieniu z dyrektorem szkoły informuje policję lub/i Sąd Rodzinny.
          1. Procedura postępowania w przypadku naruszenia godności osobistej pracownika szkoły.
            1. W przypadku naruszenia godności osobistej nauczyciel lub inny pracownika informuje o zdarzeniu pedagoga lub dyrektora szkoły i sporządza notatkę opisującą zdarzenie. Odnotowuje wydarzenie w e-dzienniku.
            2. Pedagog ustala przebieg zajścia i świadków zdarzenia, przeprowadza z nimi rozmowę.
            3. Pedagog wzywa do szkoły rodziców (opiekunów prawnych) ucznia, informuje o zdarzeniu i dalszym postępowaniu wobec ucznia.
            4. Zawiadomienie policji odbywa się na wniosek poszkodowanego pracownika szkoły (nauczyciel, podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych korzysta z ochrony przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny Dz. U. nr 88, poz. 553, ze zm.).
            5. W sytuacji wyjątkowej (zagrożenia życia, nieobecności dyrektora lub pedagoga) nauczyciel/pracownik szkoły zawiadamia niezwłocznie o zdarzeniu policję.
          2. Procedura postępowania nauczyciela, gdy uczeń uniemożliwia prowadzenie lekcji.

           

          1. Nauczyciel prowadzący zajęcia upomina słownie ucznia, przeprowadza z nim rozmowę, a w przypadku braku reakcji, informuje o zachowaniu rodziców (opiekunów prawnych) ucznia osobiście lub wpisując odpowiednią uwagę do dziennika elektronicznego, zgodnie z regulaminem zachowania ucznia w szkole.
          2. Nauczyciel po przeprowadzonych zajęciach informuje o zdarzeniu wychowawcę.
          3. W sytuacji wymagającej natychmiastowej interwencji innych osób nauczyciel powiadamia wychowawcę lub pedagoga szkolnego.
          4. Uczeń zostaje skierowany do gabinetu pedagoga. Korzystając z pomocy przybyłej osoby nauczyciel prowadzący lekcję przekazuje ucznia pod opiekę wychowawcy lub pedagoga.
          5. Wychowawca lub pedagog przeprowadza rozmowę z uczniem, celem ustalenia przyczyn niewłaściwego zachowania oraz informuje o konsekwencjach takiego zachowania.
          6. Wychowawca powiadamia rodziców (opiekunów prawnych) ucznia o zaistniałej sytuacji
          7. Jeśli pojedyncze działania nie przynoszą efektów, a uczeń wciąż uniemożliwia prowadzenie lekcji, należy podjąć cykliczne rozmowy z uczniem oraz zaproponować rodzicom dziecka skorzystanie ze specjalistycznej pomocy.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku korzystania przez ucznia z telefonu komórkowego oraz innych nośników dźwięku i obrazu w czasie zajęć lekcyjnych.
            1. Uczniom zabrania się korzystania z telefonów komórkowych w czasie zajęć edukacyjnych, uroczystości szkolnych i innych zajęć wynikających z ceremoniału szkoły.
            2. Na terenie szkoły telefon komórkowy ucznia powinien być schowany w szafce lub  wyłączony w plecaku.
            3. Uczniom zabrania się korzystania z telefonów komórkowych bez zgody nauczyciela - opiekuna w czasie imprez okolicznościowych poza terenem szkoły, jeżeli reprezentuje szkołę.
            4. Uczniom   zabrania   się   korzystać   ze   sprzętu   elektronicznego   zapisującego i  odtwarzającego  obraz  i  dźwięk  podczas  zajęć  edukacyjnych,  chyba,  że  decyzję o konieczności ich użycia podejmie wychowawca lub nauczyciel.
            5. Po stwierdzeniu naruszeniu zasad przez ucznia nauczyciel nakazuje wyłączenie aparatu.
            6. Nauczyciel, po stwierdzeniu naruszenia zasad przez ucznia w zakresie korzystania z telefonu komórkowego oraz innych nośników, ma obowiązek odnotować ten fakt w e-dzienniku.
            7. W wyjątkowych przypadkach, w czasie trwania lekcji, rodzic (opiekun prawny) może skontaktować się z uczniem dzwoniąc wcześniej do sekretariatu szkoły.
            8. Szkoła  nie  ponosi  odpowiedzialności  za  kradzież  i  uszkodzenie   telefonów komórkowych i innych urządzeń elektronicznych będących własnością ucznia, z których korzysta on na terenie szkoły.

           

          1. Procedura postępowania wobec sprawcy/ofiary cyberprzemocy.
            1. W przypadku ujawnienia cyberprzemocy wychowawca we współpracy z pedagogiem szkolnym ustala okoliczności zdarzenia (rodzaj materiału, sposoby rozpowszechniania, sprawcę, świadków zdarzenia) i zabezpiecza dowody.
            2. Powiadamia o cyberprzemocy rodziców uczniów w tę sytuację zaangażowanych.
            3. Wychowawca z pedagogiem analizują zdarzenie i podejmują stosowne działania:

          przerwanie aktu cyberprzemocy poprzez zawiadomienie administratora serwisu w celu usunięcia materiału, poinformowanie rodziców uczniów zaangażowanych w tę sytuację, powiadomienie policji o cyberprzemocy, udzielenie wsparcia ofierze cyberprzemocy przy współpracy z jego rodzicami, wyciągniecie konsekwencji wobec sprawcy cyberprzemocy.

            1. Wychowawca dokumentuje zdarzenie w e-dzienniku,  sporządza notatkę służbową i monitoruje sytuację ucznia - ofiary przemocy. Wychowawca i pedagog wdrażają odpowiednie działania profilaktyczne w klasie, w której wystąpiło zjawisko cyberprzemocy.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku zaistnienia próby samobójczej.
            1. Nauczyciel lub pracownik szkoły będący świadkiem próby samobójczej na terenie szkoły jest zobowiązany do udzielenia pierwszej pomocy przedmedycznej uczniowi, wezwania pielęgniarki szkolnej, pogotowia ratunkowego, poinformowania dyrektora szkoły, pedagoga oraz zabezpieczenia miejsca zdarzenia.
            2. Dyrektor szkoły zapewnia dziecku bezpieczeństwo poprzez stałą obecność osoby dorosłej oraz izolację ucznia od grupy rówieśniczej.
            3. Pielęgniarka lub pedagog powiadamia rodziców (opiekunów) ucznia, policję, organ prowadzący szkołę. Dyrektor szkoły powiadamia wyżej wymienione organy, jeśli powziął informacje o próbie samobójczej ucznia także poza terenem szkoły.
            4. Pielęgniarka szkolna lub pedagog przekazuje ucznia rodzicom (prawnym opiekunom) lub służbom ratunkowym.
            5. Pedagog szkolny lub wychowawca sugeruje rodzicom (prawnym opiekunom) ucznia konieczność przeprowadzenia badań psychiatrycznych dziecka.

           

          1. Procedura postępowania szkoły w sytuacji krzywdzenia dziecka w rodzinie.
            1. Nauczyciel, który podejrzewa, że uczeń jest ofiarą przemocy domowej informuje o tym fakcie wychowawcę, a ten pedagoga szkolnego.
            2. Wychowawca w porozumieniu z pedagogiem, w zależności od sytuacji, przeprowadza rozmowę z dzieckiem, prosi pielęgniarkę szkolną o pomoc w dokonaniu wywiadu lub podejmuje inne przewidziane prawem czynności zmierzające do rozpoznania sprawy.
            3. Jeżeli po rozmowie z dzieckiem podejrzenia się potwierdzają lub istnieje uzasadniona obawa, że dziecko jest ofiarą przemocy, pedagog wspólnie z wychowawcą zakłada rodzinie Niebieską Kartę, informuje o przemocy policję i Sąd Rodzinny. W przypadku rodziny objętej dozorem, o swoich podejrzeniach niezwłocznie powiadamia kuratora rodziny.
            4. Pedagog wspólnie z wychowawcą i w porozumieniu z dyrektorem szkoły przeprowadza rozmowę z rodzicami (opiekunami prawnymi) dziecka. Informuje o podejrzeniu stosowania przemocy wobec dziecka i niedostatecznej nad nim opieki oraz o konsekwencjach takiego postępowania, założeniu Niebieskiej Karty i wskazuje formy pomocy. Pedagog sporządza notatkę z przeprowadzonej rozmowy, którą podpisują również rodzice (opiekunowie prawni) dziecka.
            5. Wychowawca i pedagog szkolny na bieżąco monitorują sytuację rodzinną ucznia, udzielają mu wsparcia. Biorą także udział w spotkaniach Zespołu Interdyscyplinarnego działającego przy Ośrodku Pomocy Społecznej. Natychmiast zostaje wdrożona Procedura Niebieskiej Karty.

          17. Procedura postępowania w przypadku stwierdzenia faktu kradzieży na terenie szkoły.

           

          1. Nauczyciel po otrzymaniu informacji od ucznia o kradzieży, przeprowadza z poszkodowanym i świadkami rozmowę w celu ustalenia okoliczności zdarzenia.

          1. Nauczyciel podejmuje działania zmierzające do ustalenia sprawcy kradzieży i zwrotu skradzionego mienia poszkodowanemu, z wyłączeniem jednak przeszukania domniemanego sprawcy.
          1. Nauczyciel, który podjął wstępną interwencję, przekazuje informację o zdarzeniu wychowawcy klasy poszkodowanego i sprawcy oraz pedagogowi szkolnemu.
          1. Wychowawca lub pedagog, jeżeli istnieje taka konieczność, kontynuują wyjaśnianie okoliczności zdarzenia, przeprowadzają rozmowy z poszkodowanym, sprawcą (jeżeli udało się go ustalić), świadkami.
          1. Wychowawca wspólnie z pedagogiem przeprowadza rozmowę ze sprawcą zdarzenia (jeżeli udało się jego ustalić) oraz jego rodzicami (opiekunami prawnymi). Rozmowa obejmuje informacje o ustalonych okolicznościach zdarzenia, ustalenie formy i terminu zwrotu skradzionego mienia, sposobu ukarania sprawcy.
          1. Wychowawca wspólnie z pedagogiem przeprowadzają rozmowę z poszkodowanym i jego rodzicami (opiekunami prawnymi) przekazując ustalenia podjęte podczas spotkania ze sprawcą i jego rodzicami (opiekunami prawnymi).
          1. W uzasadnionym przypadku pedagog i wychowawca w porozumieniu z dyrektorem szkoły podejmują decyzję o zawiadomieniu policji. O tym fakcie informuje rodziców (prawnych opiekunów) poszkodowanego i sprawcy.

           

          1. Procedura postępowania w przypadku uszkodzenia lub zniszczenia mienia szkolnego przez ucznia.
            1. Nauczyciel lub inny pracownik szkoły będący świadkiem zdarzenia podejmuje interwencję mającą na celu powstrzymanie dalszych działań sprawców, a następnie powiadamia wychowawcę lub pedagoga szkolnego oraz odnotowuje wydarzenie w e-dzienniku.
            2. W przypadku nieznanego sprawcy, osoba stwierdzająca uszkodzenie mienia ustala podstawowe okoliczności zdarzenia, a następnie informuje pedagoga szkolnego lub kierownika gospodarczego.
            3. Wychowawca, a w przypadku jego nieobecności pedagog przeprowadza rozmowę dyscyplinującą ze sprawcą zdarzenia, ustala sposób jego ukarania. 
            4. Wychowawca lub pedagog informuje o zdarzeniu rodziców (opiekunów prawnych) sprawcy i przekazuje sprawę kierownikowi gospodarczemu, który ustala sposób i termin naprawienia szkody.
            5. W przypadku stwierdzenia dużej szkody pedagog w porozumieniu z dyrektorem szkoły podejmuje decyzję o zawiadomieniu policji.

           

           

          Procedury interwencyjne w sytuacjii zaistnienia wypadku ucznia, nagłego zachorowania i konieczności udzielenia pierwszej pomocy

           

          1. Procedura postępowania w sytuacji zaistnienia lekkiego wypadku ucznia, niewymagającego interwencji lekarza.
            1. Po stwierdzeniu zdarzenia należy ucznia odprowadzić do gabinetu pielęgniarki szkolnej celem udzielenia pierwszej pomocy. Nauczyciel telefonicznie lub osobiście prosi o pomoc w odprowadzeniu ucznia do gabinetu pielęgniarki szkolnej innego nauczyciela lub pracownika szkoły.
            2. W razie nieobecności pielęgniarki ucznia należy odprowadzić do sekretariatu szkoły, gdzie pomocy udziela osoba mająca przeszkolenie w tym zakresie.
            3.  zdarzeniu i jego przyczynach nauczyciel informuje wychowawcę.
            4. Pielęgniarka szkolna lub wychowawca informuje o zaistniałym wypadku rodziców (opiekunów prawnych) ucznia, którzy w razie potrzeby muszą odebrać dziecko ze szkoły.
            5. Jeżeli przyczyną zdarzenia była wadliwość lub niesprawność użytych narzędzi, nauczyciel natychmiast wycofuje je z użytkowania.

           

          1. Procedura udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej.

           

            1. Po stwierdzeniu, że wypadek, któremu uległ uczeń, wymaga specjalistycznej pomocy, należy doprowadzić dziecko do gabinetu pielęgniarki szkolnej lub wezwać ją na miejsce zdarzenia. Nauczyciel, który ma lekcje, telefonicznie bądź osobiście prosi o pomoc w odprowadzeniu ucznia do gabinetu pielęgniarki szkolnej innego nauczyciela lub pracownika szkoły.
            2. Pod nieobecność pielęgniarki szkolnej pomocy udziela nauczyciel prowadzący zajęcia, wychowawca klasy, pedagog szkolny lub inny pracownik szkoły.
            3. Pierwsza pomoc przedlekarska w przypadku osób nieposiadających kwalifikacji medycznych ogranicza się do wykonania opatrunku, ułożenia dziecka w odpowiedniej pozycji, wykonania sztucznego oddychania oraz masażu serca, niedopuszczenia do sytuacji zagrożenia życia.
            4. W sytuacji udzielenia pomocy przez nauczyciela prowadzącego w tym czasie zajęcia z większą grupą uczniów, jest on zobowiązany do ustalenia opiekuna dla pozostałych uczniów. Pozostawienie reszty klasy bez opieki jest niedopuszczalne.
            5. Pielęgniarka lub osoba udzielająca pomocy natychmiast powiadamia rodziców (opiekunów prawnych) ucznia oraz pogotowie ratunkowe, jeżeli istnieje taka potrzeba.
            6. Po przybyciu do szkoły rodzice (opiekunowie prawni) przejmują odpowiedzialność za dziecko i w razie konieczności zabrania dziecka do szpitala, udają się tam razem z nim.
            7. W razie konieczności przewiezienia dziecka do szpitala przez pogotowie ratunkowe, opiekę nad nim sprawuje rodzic, jeżeli zdążył już dotrzeć do szkoły. W innym przypadku razem z dzieckiem do szpitala musi jechać pracownik pedagogiczny szkoły(wychowawca, pedagog szkolny, nauczyciel).

           

          1. Procedura postępowania w sytuacji zaistnienia wypadku powodującego ciężkie uszkodzenie ciała lub ze skutkiem śmiertelnym.
            1. W sytuacji, kiedy nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe, a do czasu jego przybycia w miarę możliwości udzielać poszkodowanemu pierwszej pomocy.
            2. Jeżeli w wyniku wypadku nastąpił zgon osoby poszkodowanej, nauczyciel prowadzący zajęcia edukacyjne zabezpiecza miejsce zdarzenia i natychmiast wzywa na jego miejsce policję oraz dyrektora szkoły.
            3. Dyrektor szkoły informuje o zdarzeniu rodziców oraz organ prowadzący szkołę, a w przypadku zatrucia – państwowego inspektora sanitarnego.
            4. Do czasu przybycia policji lub rozpoczęcia prac przez zespół powypadkowy, dyrektor lub upoważniony przez niego pracownik szkoły zabezpiecza miejsce wypadku w sposób wykluczający dopuszczanie osób niepowołanych tak, by było możliwe pełne ustalenie okoliczności i przyczyn zdarzenia.
            5. Celem ustalenia okoliczności zdarzenia dyrektor powołuje zespół powypadkowy. Naoczny świadek zdarzenia niezwłocznie sporządza notatkę opisującą zdarzenie.

           

          1. Procedura postępowania z dzieckiem przewlekle chorym  w szkole

          W sytuacji, gdy w szkole jest uczeń przewlekle chory, nauczyciel powinien:

          1. Pozyskać od rodziców (opiekunów prawnych) ucznia szczegółowe informacje na temat jego choroby oraz wynikających z niej ograniczeń w funkcjonowaniu;
          2. Zorganizować szkolenie kadry pedagogicznej i pozostałych pracowników szkoły w zakresie postępowania z chorym dzieckiem na co dzień oraz w sytuacji zaostrzenia objawów czy ataku choroby;
          3. W porozumieniu z pielęgniarką lub lekarzem, wspólnie z pracownikami szkoły opracować procedury postępowania w stosunku do każdego chorego ucznia, zarówno na co dzień, jak i w przypadku zaostrzenia objawów czy ataku choroby.

          Procedury te mogą uwzględniać m.in. przypominanie lub pomoc w przyjmowaniu leków, wykonywaniu pomiarów poziomu cukru, regularnym przyjmowaniu posiłków, sposób reagowania itp. Powinny też określać formy stałej współpracy z rodzicami (opiekunami) tego dziecka oraz zobowiązanie wszystkich pracowników placówki do bezwzględnego ich stosowania;

          1. Wspólnie z nauczycielami i specjalistami zatrudnionymi w szkole dostosować formy pracy dydaktycznej, dobór treści i metod oraz organizację nauczania do możliwości psychofizycznych tego ucznia, a także objąć go różnymi formami pomocy psychologicznopedagogicznej;
          2. W przypadku nasilenia choroby u dziecka podczas pobytu w szkole dyrektor lub nauczyciel niezwłocznie informuje o zaistniałej sytuacji rodziców lub prawnych opiekunów.

          Dziecko z astmą

          Astma oskrzelowa jest najczęstszą przewlekłą chorobą układu oddechowego u dzieci. Istotą astmy jest przewlekły proces zapalny toczący się w drogach oddechowych, który prowadzi do zwiększonej skłonności do reagowania skurczem na różne bodźce i pojawienia się objawów choroby.

          OBJAWY Jednym z podstawowych objawów jest duszność jako subiektywne uczucie braku powietrza spowodowane trudnościami w jego swobodnym przechodzeniu przez zwężone drogi oddechowe. Gdy duszność jest bardzo nasilona możemy zauważyć, że usta dziecka a także inne części ciała są zasinione. Konsekwencją zwężenia oskrzeli jest pojawienie się świszczącego oddechu. Częstym objawem astmy oskrzelowej jest kaszel. Najczęściej jest to kaszel suchy, napadowy, bardzo męczący.

          PRZYCZYNY ATAKU Zaostrzenie astmy może być wywołane przez: kontakt z alergenami, na które uczulone jest dziecko, kontakt z substancjami drażniącymi drogi oddechowe, wysiłek fizyczny, zimne powietrze, dym tytoniowy, infekcje.

          POSTĘPOWANIE:

          1. W przypadku wystąpienia duszności należy podać dziecku wziewny lek rozkurczający oskrzela zgodnie z zaleceniem lekarza.
          2. W przypadku objawów ciężkiej duszności należy podać jednocześnie 2 dawki leku w aerozolu w odstępie 10-20 sekund.
          3. Po wykonaniu 1 pierwszej inhalacji należy powiadomić rodziców dziecka o wystąpieniu zaostrzenia.
          4. W przypadku duszności o dużym nasileniu powinno się wezwać Pogotowie Ratunkowe. W czasie oczekiwania na przyjazd karetki pogotowia dziecko wymaga ciągłego nadzoru osoby dorosłej.
          5. Dodatkowo bardzo ważne jest zapewnienie dziecku spokoju oraz odizolowanie od osób trzecich.

          NAKAZY:

          1. Częste wietrzenie sal lekcyjnych.
          2. Dziecko, które ma objawy po wysiłku, powinno przed lekcją wychowania fizycznego przyjąć dodatkowy lek.
          3. Ćwiczenia fizyczne należy zaczynać od rozgrzewki.
          4. W przypadku wystąpienia u dziecka objawów duszności należy przerwać wykonywanie wysiłku i pozwolić dziecku zażyć środek rozkurczowy.

           ZAKAZY:

          1. Chorzy uczniowie nie powinni uczestniczyć w pracach porządkowych.
          2.  W okresie pylenia roślin dzieci z pyłkowicą nie mogą ćwiczyć na wolnym powietrzu oraz nie powinny uczestniczyć w planowanych wycieczkach poza miasto
          3. Astma oskrzelowa wyklucza biegi na długich dystansach, wymagających długotrwałego, ciągłego wysiłku.
          4. W klasach, gdzie odbywają się lekcje nie powinno być zwierząt futerkowych.

          OGRANICZENIA :

          1. Uczeń z astmą może okresowo wymagać ograniczenia aktywności fizycznej i dostosowania ćwiczeń do stanu zdrowia.
          2. Dziecko uczulone na pokarmy powinno mieć adnotacje od rodziców, co może jeść w sytuacjach, które mogą wywołać pojawienie się objawów uczulenia.

          OBSZARY DOZWOLONE I WSKAZANE DLA DZIECKA

          1. Dzieci chore na astmę powinny uczestniczyć w zajęciach z wychowania fizycznego. wysportowane dziecko lepiej znosi okresy zaostrzeń choroby.
          2. Uczeń z astmą nie powinien być trwale eliminowany z zajęć z wychowania fizycznego.
          3. Dzieci z astmą mogą uprawiać biegi krótkie, a także gry zespołowe.
          4. Dzieci z astmą mogą uprawiać gimnastykę i pływanie.
          5. Dzieci z astmą mogą uprawiać większość sportów zimowych. Bardzo ważny jest dobry kontakt szkoły z rodzicami, po to, aby wspólnie zapewnić dziecku bezpieczne warunki nauki i pobytu w szkole. Pozwoli to zmniejszyć nadopiekuńczość rodziców a dziecku rozwijać samodzielność i zaufanie do własnych możliwości i umiejętności. Tylko współdziałanie szkoły z rodzicami i lekarzem prowadzącym pomoże prawidłowo funkcjonować dziecku z astmą oskrzelową w środowisku, gdzie spędza wiele godzin w ciągu dnia.

          Dziecko z cukrzycą

          Cukrzyca to grupa chorób metabolicznych charakteryzujących się hiperglikemią (wysoki poziom glukozy we krwi – większy od 250mg%). Obecnie w Polsce wśród dzieci i młodzieży dominuje cukrzyca typu 1 – ten typ cukrzycy ma podłoże genetyczne i autoimmunologiczne. Cukrzyca nie jest chorobą zakaźną, nie można się nią zarazić przez kontakt z osobą chorą. Najczęstsze objawy to wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu oraz chudnięcie. W chwili obecnej, w warunkach poza szpitalnych, jedynym skutecznym sposobem podawania insuliny jest wstrzykiwanie jej do podskórnej tkanki tłuszczowej (za pomocą pena, pompy). Cukrzyca nie jest chorobą, która powinna ograniczać jakiekolwiek funkcjonowanie ucznia, tylko wymaga właściwej samokontroli i obserwacji. Ćwiczenia fizyczne, sport i rekreacja połączone z ruchem są korzystne dla dzieci chorych na cukrzycę. Wspierają prawidłowy rozwój emocjonalny i społeczny, pomagają rozwijać samodyscyplinę, gratyfikują, dają przyjemność i satysfakcję. Najważniejszym problemem przy wykonywaniu wysiłku fizycznego u dzieci z cukrzycą jest ryzyko związane z wystąpieniem hipoglikemii (niedocukrzenia stężenie glukozy we krwi mniejsze niż 60 mg%). Do działań w ramach samokontroli należą: badanie krwi i moczu, zapisywanie wyników badań, prawidłowa interpretacja wyników badań, prawidłowe komponowanie posiłków, prawidłowe i bezpieczne wykonywanie wysiłku fizycznego, obserwacja objawów jakie pojawiają się przy hipoglikemii i hiperglikemii. W każdej szkole powinien znajdować się „kącik” dla ucznia z cukrzycą, czyli ustronne miejsce, w którym dziecko z cukrzycą będzie mogło spokojnie, bezpiecznie i higienicznie wykonać badanie krwi oraz wykonać wstrzyknięcia insuliny.

          OBJAWY HIPOGLIKEMII – niedocukrzenia:

          1. Bladość skóry, nadmierna potliwość, drżenie rąk.
          2. Ból głowy, ból brzucha.
          3. Szybkie bicie serca.
          4. Uczucie silnego głodu/wstręt do jedzenia.
          5. Osłabienie, zmęczenie
          6. Problemy z koncentracją, zapamiętywaniem.
          7. Chwiejność emocjonalna, nietypowe zachowanie dziecka.
          8. Napady agresji lub wesołkowatości.
          9. Ziewanie/senność.
          10. Zaburzenia mowy, widzenia i równowagi.
          11. Zmiana charakteru pisma.
          12. Uczeń nielogicznie odpowiada na zadawane pytania.
          13. Kontakt ucznia z otoczeniem jest utrudniony lub traci przytomność.

          POSTĘPOWANIE PRZY HIPOGLIKEMII LEKKIEJ – dziecko jest przytomne, w pełnym kontakcie, współpracuje z nami, spełnia polecenia:

          1. Sprawdzić poziom glukozy we krwi potwierdzając niedocukrzenie.
          2. Podać węglowodany proste (sok owocowy, coca-cola, cukier spożywczy rozpuszczony w wodzie lub herbacie, glukoza w tabletkach, płynny miód.
          3. NIE WOLNO Zastępować węglowodanów prostych słodyczami zawierającymi tłuszcze, jak np. czekolada, ponieważ utrudniają one wchłanianie glukozy z przewodu pokarmowego).
          4. Ponownie oznaczyć glikemię po 10-15 minutach.
          5. Zawsze należy dążyć do ustalenia przyczyny niedocukrzenia.

          POSTĘPOWANIE PRZY HIPOGLIKEMII ŚREDNIO – CIĘŻKIEJ – dziecko ma częściowe zaburzenia świadomości, pozostaje w ograniczonym kontakcie z nami, potrzebuje bezwzględnej pomocy osoby drugiej:

          1. Oznaczyć glikemię i potwierdzić niedocukrzenie.
          2. Jeżeli dziecko może połykać podać do picia płyn o dużym stężeniu cukru (np. 3-5 kostek cukru rozpuszczonych w ½ szklanki wody, coli, soku).
          3. Jeżeli dziecko nie może połykać postępujemy tak jak w przypadku glikemii ciężkiej.

          POSTĘPOWANIE PRZY HIPOGLIKEMII CIĘŻKIEJ – dziecko jest nieprzytomne, nie ma z nim żadnego kontaktu, nie reaguje na żadne bodźce, może mieć drgawki.

          Dziecku, które jest nieprzytomne NIE WOLNO podawać niczego do picia ani do jedzenia do ust!!!

          1. Układamy dziecko na boku.
          2. Wstrzykujemy domięśniowo glukagon, jest to zastrzyk ratujący życie.
          3. Wzywamy pogotowie ratunkowe.
          4. Kontaktujemy się z rodzicami dziecka.
          5. Dopiero gdy dziecko odzyska przytomność (po podaniu glukagonu powinno odzyskać przytomność po kilkunastu minutach) i jeżeli dziecko będzie w dobrym kontakcie można mu podać węglowodany doustnie (sok, cola, tabl. glukozy).

          U dzieci leczonych pompą:

          1. Zatrzymaj pompę.
          2. Potwierdź hipoglikemię.
          3. Jeżeli dziecko jest przytomne podaj węglowodany proste.
          4. Odczekaj 10-15 minut i zbadaj ponownie poziom glukozy we krwi, jeżeli nie ma poprawy podaj ponownie cukry proste.
          5. Jeżeli objawy ustąpią i kontrolny pomiar glikemii wskazuje podnoszenie się stężenia glukozy, włącz pompę i podaj kanapkę lub inne węglowodany złożone.
          6. Jeżeli dziecko jest nieprzytomne lub ma drgawki połóż je w pozycji bezpiecznej, podaj domięśniowo zastrzyk z glukagonu i wezwij karetkę pogotowia. Po epizodzie hipoglikemii nie zostawiaj dziecka samego! Dziecko nie może podejmować wysiłku fizycznego dopóki wszystkie objawy hipoglikemii nie ustąpią!

          OBJAWY HIPERGLIKEMII

          1. Wzmożone pragnienie, potrzeba częstego oddawania moczu.
          2. Rozdrażnienie, zaburzenia koncentracji.
          3. Złe samopoczucie, osłabienie, przygnębienie, apatia. Jeżeli do ww. objawów dołączą: ból głowy, ból brzucha, nudności i wymioty, ciężki oddech. może to świadczyć o rozwoju kwasicy cukrzycowej. Należy wtedy bezzwłocznie:
          4. Zbadać poziom glukozy.
          5. Skontaktować się z rodzicami lub wezwać pogotowie.

          POSTĘPOWANIE PRZY HIPERGLIKEMII

          1. Podajemy insulinę (tzw. dawka korekcyjna),
          2. Uzupełniamy płyny (dziecko powinno dużo pić, przeciętnie 1litr w okresie 1,5-2 godz., najlepszym płynem jest niegazowana woda mineralna),
          3. Samokontrola (badanie moczu na obecność cukromoczu i ketonurii, po około 1 godz. należy dokonać kontrolnego pomiaru glikemii),
          4. W razie stwierdzenia hiperglikemii dziecko nie powinno jeść, dopóki poziom glikemii nie obniży się.

          Niezbędnik szkolny, czyli co uczeń z cukrzycą zawsze powinien mieć ze sobą w szkole:

          1. Pen – „wstrzykiwacz” z insuliną.
          2. Pompę insulinową, jeżeli jest leczone przy pomocy pompy.
          3. Nakłuwacz z zestawem igieł.
          4. Glukometr z zestawem pasków oraz gazików.
          5. Plastikowy pojemnik na zużyte igły i paski.
          6. Drugie śniadanie lub dodatkowe posiłki przeliczone na wymienniki np. przeznaczone na „zabezpieczenie” zajęć wf w danym dniu.
          7. Dodatkowe produkty – soczek owocowy, tabletki z glukozą w razie pojawienia się objawów hipoglikemii.
          8. Telefon do rodziców.
          9. Informację w postaci kartki lub bransoletki na rękę, która informuje, że dziecko choruje na cukrzycę.
          10. Glukagon (zestaw w pomarańczowym pudełku).

          Szkolny kodeks praw dziecka z cukrzycą – każdemu dziecku z cukrzycą typu 1 należy zapewnić w szkole:

          1. Możliwość zmierzenia poziomu glukozy na glukometrze w dowolnym momencie – także w trakcie trwania lekcji.
          2. Możliwość podania insuliny.
          3. Możliwość zmiany zestawu infuzyjnego w przypadku leczenia osobista pompą insulinową w odpowiednich warunkach zapewniających bezpieczeństwo i dyskrecję.
          4. Właściwe leczenie niedocukrzenia zgodnie ze schematem ustalonym z pielęgniarką szkolną i rodzicami dziecka.
          5. Możliwość spożycia posiłków o określonej godzinie, a jeśli istnieje taka potrzeba, nawet w trakcie trwania lekcji.
          6. Możliwość zaspokojenia pragnienia oraz możliwość korzystania z toalety, także w czasie trwania zajęć lekcyjnych.
          7. Możliwość uczestniczenia w pełnym zakresie w zajęciach wychowania fizycznego oraz różnych zajęciach pozaszkolnych, np. wycieczkach turystycznych, zielonych szkołach.

          Dziecko z padaczką

          Padaczką określamy skłonność do występowania nawracających, nie prowokowanych napadów. Napadem padaczkowym potocznie nazywamy napadowo występujące zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu objawiające się widocznymi zaburzeniami, zwykle ruchowymi. Niekiedy jedynym widocznym objawem napadu są kilkusekundowe zaburzenia świadomości. Napady padaczkowe dzieli się na napady pierwotne uogólnione oraz napady częściowe (zlokalizowane). Napady pierwotnie uogólnione

          1. Napady nieświadomości, najczęściej kilkusekundowa utrata kontaktu z otoczeniem. Atypowym napadom nieświadomości mogą towarzyszyć mruganie lub gwałtowne 5 ruchy o niewielkim zakresie w obrębie ust.
          2. Napady atoniczne – napad spowodowany nagłym i krótkotrwałym obniżeniem napięcia mięśniowego w określonych grupach mięśni.
          3. Napady toniczne – występuje głównie u małych dzieci zazwyczaj podczas zasypiania lub budzenia; charakteryzuje się nagłym, symetrycznym wzrostem napięcia mięśni w obrębie kończyn i tułowia.
          4. Napady toniczno-kloniczne – w fazie tonicznej dochodzi do nagłej utraty przytomności, skurczu mięśni, zatrzymania oddechu; faza kloniczna charakteryzuje się rytmicznymi, gwałtownymi skurczami mięśni kończyn i tułowia, następnie przechodzi w kilkuminutową śpiączkę.
          5. Napady kloniczne – napady głównie u niemowląt i małych dzieci, częściej w przebiegu gorączki, cechują je symetryczne skurcze mięśni kończyn występujące seriami.
          6. Napady miokloniczne – charakteryzują się gwałtownymi synchronicznymi skurczami mięśni szyi, obręczy barkowej, ramion i ud przy względnie zachowanej świadomości chorego.

          Napady częściowe

          1. Napady częściowe z objawami prostymi –świadomość w czasie napadów jest na ogół zachowana, zwykle napady dotyczą określonej okolicy np. ręki lub ust.
          2. Napady częściowe z objawami złożonymi – niektórym napadom mogą towarzyszyć zaburzenia świadomości o charakterze omamów i złudzeń; pacjent ma wrażenie, że już znajdował się w danej sytuacji życiowej lub przeciwnie, że nie zna sytuacji i przedmiotów, z którymi w rzeczywistości się już stykał, do tego typu napadów zaliczane są także napady psychoruchowe z towarzyszącymi im różnymi automatyzmami (cmokanie), u dzieci mogą niekiedy występować napady nietypowe, manifestujące się klinicznie bólami brzucha, głowy, omdleniami, napadami lęku itp.
          3. Napady częściowe wtórnie uogólnione – rozpoczyna się zwykle od napadowych mioklonicznych lub klonicznych skurczów ograniczonych do określonych grup mięśni, aby następnie rozprzestrzenić się i doprowadzić do wtórnie uogólnionego napadu toniczno-klonicznego (tzw. napadu dużego).

          Zespoły padaczkowe wieku dziecięcego – zespół Westa, zespół Lennoxa-Gastauta, dziecięca padaczka nieświadomości (piknolepsja), padaczka Rolanda, młodzieńcza padaczka nieświadomości, zespół Janza, padaczka odruchowa, omdlenia odruchowe, napady rzekomo padaczkowe. Leczenie padaczki jest procesem przewlekłym, wymaga systematycznego, codziennego podawania leków. Nagłe przerwanie leczenia, pominięcie którejś dawki, może zakończyć się napadem lub stanem padaczkowym. Z tego powodu tak ważne jest aby pacjent mógł systematycznie przyjmować leki. W trakcie włączania leczenia lub jego modyfikacji dziecko może wykazywać objawy senności, rozdrażnienia, zawrotów głowy.

          W RAZIE WYSTĄPIENIA NAPADU NALEŻY

          1. Przede wszystkim zachować spokój.
          2. Ułożyć chorego w bezpiecznym miejscu w pozycji bezpiecznej, na boku.
          3. Zabezpieczyć chorego przed możliwością urazu w czasie napadu – zdjąć okulary, usunąć z ust ciała obce, podłożyć coś miękkiego pod głowę.
          4. Asekurować w czasie napadu i pozostać z chorym do odzyskania pełnej świadomości.

          NIE WOLNO

          1. Podnosić pacjenta.
          2. Krępować jego ruchów.
          3. Wkładać czegokolwiek między zęby lub do ust.

          Pomoc lekarska jest potrzebna, jeżeli był to pierwszy napad w życiu lub napad trwał dłużej niż 10 minut albo jeśli po napadzie wystąpiła długo trwająca gorączka, sugerująca zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

          Dzieciom chorym na padaczkę trudniej jest wykorzystać w pełni swoje możliwości edukacyjne z przyczyn medycznych i społecznych. Narażone są na wyższy poziom stresu wynikający z obawy przed napadem i komentarzami, stąd też częściej występują u nich cechy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej, trudności w czytaniu i pisaniu oraz inne trudności szkolne. W razie narastających trudności szkolnych, trzeba zapewnić dziecku możliwość douczania, zorganizować odpowiednio czas na naukę, z częstymi przerwami na odpoczynek, modyfikować i zmieniać sposoby przyswajania wiadomości szkolnych. Nie należy z zasady zwalniać dziecka z zajęć wychowania fizycznego ani z zabaw i zajęć ruchowych w grupie rówieśników. Należy jedynie dbać o to, aby nie dopuszczać do nadmiernego obciążenia fizycznego i psychicznego. Gdy zdarzają się napady, dziecko powinno mieć zapewnioną opiekę w drodze do i ze szkoły.

          Dziecko przewlekle chore

          Choroba przewlekła to proces patologiczny trwający ponad 4 tygodnie, cechujący się brakiem nasilonych objawów chorobowych. Długotrwała choroba i częste hospitalizacje mogą okresowo uniemożliwiać choremu dziecku przebywanie w grupie rówieśników, a także zaspokajanie wielu ważnych potrzeb psychicznych, fizycznych i społecznych. Przeciwdziałanie niekorzystnym skutkom choroby przewlekłej, polega między innymi na udzielaniu dziecku i jego rodzinie pomocy w budowaniu nowej koncepcji życia z chorobą i pomimo choroby. Odbudowa poczucia bezpieczeństwa jest jednym z najważniejszych zadań osób pomagających choremu dziecku i jego rodzinie. Dziecko może czuć się mniej bezradne i zagubione, gdy ma okazję do odnoszenia sukcesów i poradzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Zatem dostrzeganie i eksponowanie osiągnięć dziecka, chwalenie go za nie i nagradzanie jest jednym z kierunków pomagania mu w pokonywaniu poczucia bezradności. Drugi ważny kierunek to uczenie dziecka nowych umiejętności- zarówno tych przydatnych w pokonywaniu trudności związanych z chorowaniem, jak i tych otwierających mu nowe, wolne od ograniczeń pola aktywności, poszerzających jego „obszar wolności”. Szkoła pełni w życiu chorego dziecka szczególną rolę. Jest to miejsce, w którym może się ono uczyć i bawić, rozwijać swoje zdolności i umiejętności, może przeżywać radość i dumę ze swojej aktywności, a także budować dobre relacje z innymi dziećmi. Obecność przyjaznych nauczycieli i rówieśników jest bardzo ważna dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego i społecznego chorego dziecka. Niezwykle ważne jest przekazanie nauczycielom informacji o wpływie choroby dziecka na funkcjonowanie psychiczne, fizyczne i społeczne ucznia. Niektóre leki mogą działać pobudzająco a inne usypiająco. Może to mieć wpływ na zachowanie się dziecka lub możliwość efektywnego uczenia się. Dzięki informacjom od rodziców i lekarzy, nauczyciel może poznać chorobę dziecka w takim zakresie, aby w razie potrzeby, w odpowiednim czasie, udzielić mu niezbędnej pomocy i wsparcia oraz zapewnić bezpieczne warunki na terenie szkoły. Także dostosować sposoby komunikowania się oraz sposoby i formy nauczania do potrzeb i aktualnych możliwości chorego dziecka. Wzajemne kontakty pomiędzy szkołą i rodzicami powinny być stałe i systematyczne, oparte na zaufaniu, spokojnej, wzajemnej wymianie informacji oraz współpracy i zrozumieniu.

          Główne sposoby pomocy przewlekle choremu dziecku możliwe do zrealizowania na terenie szkoły:

          1. zapewnienie poczucia bezpieczeństwa psychicznego i fizycznego,
          2. pomoc w pokonywaniu trudności, uczenie nowych umiejętności,
          3. budowanie dobrego klimatu i przyjaznych relacji klasowych,
          4. przygotowanie uczniów zdrowych na spotkanie chorego kolegi,
          5. traktowanie chorego dziecka jako pełnoprawnego członka klasy,
          6. uwrażliwianie dzieci zdrowych na potrzeby i przeżycia dziecka chorego,
          7. uwrażliwianie dziecka chorego na potrzeby i przeżycia innych uczniów,
          8. motywowanie do kontaktów i współdziałania z innymi dziećmi,
          9. rozwijanie zainteresowań, samodzielności dziecka,
          10. dostarczanie wielu możliwości do działania i osiągania sukcesów,
          11. motywowanie do aktywności.

           

          Procedury interwencyjne dotyczące niespełniania  obowiązku szkolnego, zwalniania
           i odbierania ucznia ze szkoły oraz samowolnego opuszczania terenu szkoły przez ucznia podczas zajęć szkolnych

           

          23. Procedura postępowania dotycząca nierealizowania obowiązku szkolnego.

           

          1. Przez nierealizowanie obowiązku szkolnego należy rozumieć nieobecność w okresie jednego miesiąca na co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych.
          2. Wychowawca klasy i nauczyciele zobowiązani są do systematycznej kontroli obecności ucznia na zajęciach lekcyjnych.
          3. Po stwierdzeniu faktu 5-dniowej nieobecności ucznia, rodzic zobowiązany jest do przekazania wychowawcy informacji o przyczynie nieobecności
          4. Pedagog szkolny lub wychowawca powinien nawiązać kontakt z rodzicami i przypomnieć o konsekwencjach prawnych wynikających z dalszej nieuzasadnionej nieobecności dziecka w szkole.
          5. W przypadku, gdy fakt nieusprawiedliwionych nieobecności w szkole powtarz się systematycznie, pedagog szkolny wraz z wychowawcą analizują sytuację ucznia i podejmują działania w celu poprawy sytuacji (rozpoznanie sytuacji ucznia, rozmowy z uczniem i jego rodzicami, udzielenie wsparcia w pokonywaniu trudności szkolnych).
          6. Jeżeli nie ma możliwości kontaktu telefonicznego lub rodzic dwukrotnie nie stawił się na umówione z wychowawcą spotkanie, zostaje wysłane pisemne zawiadomienie o absencji ucznia (listem poleconym przez sekretariat szkoły) z prośbą o kontakt rodzica ze szkołą.
          7. W przypadku dalszego unikania kontaktu ze strony rodziców (opiekunów prawnych) pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem powiadamia Sąd Rodzinny o nierealizowaniu obowiązku szkolnego przez ucznia.
          8. Jeśli dziecko nie zgłosiło się na początku roku szkolnego do szkoły i wykorzystano wszystkie dostępne środki, aby ustalić miejsce zamieszkania dziecka, które nie rozpoczęło nauki we wskazanym obwodzie, pedagog szkolny w porozumieniu z dyrektorem powiadamia policję i Wydział Edukacji Urzędu Miasta.

           

          24.Procedura postępowania dotycząca zasad odbierania dzieci ze szkoły.

            1. Na początku roku szkolnego wychowawca zobowiązany jest zebrać od rodziców (opiekunów prawnych) pisemną deklarację o zapewnieniu przez nich bezpieczeństwa dziecku w drodze do szkoły i ze szkoły.
            2. Dziecko w wieku do lat siedmiu odbierane jest ze szkoły przez rodziców (opiekunów prawnych) lub inne upoważnione na piśmie osoby.
            3. Osoba odbierająca dziecko ze szkoły nie może być pod wpływem alkoholu ani środków odurzających.
            4. W przypadku stwierdzenia, że rodzic (opiekun prawny) zgłosił się po dziecko w stanie wskazującym na nietrzeźwość, należy:

          niezwłocznie powiadomić wychowawcę klasy, pedagoga lub dyrektora szkoły, nakazać osobie nietrzeźwej opuścić teren szkoły, wezwać do szkoły drugiego rodzica lub innego opiekuna dziecka, jeżeli wezwanie innego opiekuna jest niemożliwe, a nietrzeźwy rodzic odmawia opuszczenia szkoły i żąda wydania dziecka, twierdząc, że nie jest pod wpływem alkoholu, należy wezwać policję.  Nauczyciel sporządza notatkę na temat zaistniałego zdarzenia i podjętych działań.

           

            1. W przypadku nieodebrania dziecka przez rodziców ze szkoły należy:

          niezwłocznie skontaktować się telefonicznie z rodzicami (opiekunami prawnymi), zapewnić uczniowi opiekę do czasu przybycia rodziców lub innego rozwiązania problemu, po wyczerpaniu wszystkich dostępnych możliwości kontaktu z rodzicami należy zawiadomić policję nauczyciel sporządza notatkę na temat zdarzenia i podjętych działań.

            1. Nauczyciel lub inny pracownik szkoły nie może odprowadzać ucznia do domu.

           

           

          25. Procedura postępowania dotycząca zasad odbierania dzieci ze świetlicy szkolnej.

            1. Dziecko ze świetlicy szkolnej mogą odebrać rodzice (prawni opiekunowie) lub inne upoważnione pisemnie osoby dorosłe wpisane w karcie zapisu dziecka do świetlicy.
            2. W wyjątkowych sytuacjach uczeń może być odebrany przez osobę, której danych rodzic (opiekun prawny) nie umieścił w karcie zapisu dziecka do świetlicy, jeśli ta osoba posiada pisemne upoważnienie od rodziców (opiekunów prawnych).
            3. Dziecko może samodzielnie opuścić świetlicę tylko w przypadku pisemnego oświadczenia rodzica. W oświadczeniu powinna być podana: data, godzina wyjścia dziecka ze świetlicy, imię i nazwisko osoby podpisującej oświadczenie, czytelny podpis.
            4. Rodzic (opiekun prawny) nie ma możliwości telefonicznego zwolnienia dziecka do domu.
            5. Rodzic (opiekun prawny) zobowiązany jest do punktualnego odbioru dziecka ze świetlicy, nie później niż do godz. 15.45. W sytuacji sporadycznych rodzic jest zobowiązany powiadomić telefonicznie wychowawcę świetlicy o spóźnieniu.
            6. W przypadku nieodebrania dziecka do godziny 15.45 i braku kontaktu ze strony rodziców (opiekunów prawnych) wychowawca świetlicy kontaktuje się telefonicznie z rodzicami  (opiekunami prawnymi).
            7. W przypadku braku kontaktu z rodzicami (opiekunami prawnymi) wychowawca powiadamia dyrektora a następnie policję.
            8. Trzykrotne odebranie dziecka ze świetlicy po godzinie 15:45 skutkuje pisemnym wezwaniem na rozmowę do dyrektora szkoły.
            9. Nie wydaje się dziecka rodzicom (opiekunom prawnym) lub osobom upoważnionym do odbioru, jeżeli są w stanie wskazującym na spożycie alkoholu lub środków odurzających. Wychowawca powiadamia kierownika świetlicy lub dyrektora szkoły. Dziecko pozostaje pod opieką nauczyciela do czasu powiadomienia innych członków rodziny o zaistniałym fakcie. W przypadku braku możliwości odbioru dziecka przez inną osobę upoważnioną do odbioru, wychowawca wzywa policję

           

          26. Procedura zwalniania ucznia oraz usprawiedliwiania nieobecności i spóźnień.

           

            1. Każdą nieobecność ucznia na zajęciach szkolnych oraz każde spóźnienie usprawiedliwia rodzic (opiekun prawny) poprzez informację pisemną lub za pośrednictwem e-dziennika.
            2. Usprawiedliwienia przekazywane są wychowawcy nie później niż 7 dni od przyjścia ucznia do szkoły po okresie nieobecności. Usprawiedliwienie spóźnienia powinno nastąpić najpóźniej następnego dnia.
            3. O przewidywanej dłuższej niż 5 dni nieobecności ucznia (np. szpital, choroba przewlekła, sytuacja rodzinna) rodzice (opiekunowie prawni) zobowiązani są powiadomić wychowawcę wcześniej, a nie po powrocie dziecka do szkoły.
            4. W przypadku, gdy usprawiedliwienie nie zostanie dostarczone przez  rodzica w wymaganym terminie, godziny pozostają nieusprawiedliwione oraz odnotowane przez wychowawcę w e-dzienniku, zgodnie ze statutem szkoły.
            5. Zwolnienie ucznia z lekcji może nastąpić przez osobiste stawienie się rodzica/opiekuna prawnego w szkole lub poprzez informację w e-dzienniku. Dopuszcza się odbiór ucznia przez inną wyznaczoną przez rodzica osobę po wcześniejszym poinformowaniu wychowawcy klasy przez rodzica/opiekuna kogo upoważnia do odbioru dziecka.
            6. W przypadku samowolnego opuszczenia szkoły przez ucznia nauczyciel odnotowuje ten fakt w dzienniku oraz niezwłocznie informuje o tym rodzica (opiekuna prawnego) telefonicznie.
            7. Gdy rodzic (opiekun prawny) chce z uzasadnionych powodów zabrać dziecko ze szkoły w czasie zajęć edukacyjnych, zgłasza ten fakt wychowawcy lub nauczycielowi uczącemu w danym czasie w klasie. Fakt odbioru dziecka odnotowuje się w zeszycie w sekretariacie.

           

          1. Procedura postępowania w sytuacji samowolnego opuszczenia zajęć, świetlicy szkolnej lub szkoły przez ucznia.
            1. W przypadku, gdy uczeń samowolnie opuszcza lekcję, nauczyciel prowadzący zajęcia po stwierdzeniu nieobecności odnotowuje ten fakt w dzienniku i informuje wychowawcę lub pedagoga szkolnego.
            2. Wychowawca lub pedagog szkolny próbuje ustalić miejsce pobytu ucznia w czasie nieobecności na zajęciach.
            3. Wychowawca lub pedagog powiadamia rodziców (opiekunów prawnych) o zdarzeniu. Po wyczerpaniu wszystkich możliwości kontaktu z rodzicami i ustalenia miejsca pobytu ucznia zawiadamia policję.
            4. Wychowawca wzywa do szkoły rodziców (opiekunów prawnych) i wspólnie z pedagogiem szkolnym przeprowadza rozmowę z rodzicami oraz z uczniem w ich obecności. Zobowiązują ucznia do zaniechania samowolnego opuszczania zajęć, a rodziców do kontrolowania frekwencji dziecka. Sporządzają notatkę ze spotkania.
            5. W przypadku stwierdzenia kolejnych wagarów wychowawca ponownie wzywa rodziców (opiekunów prawnych) do szkoły i w obecności pedagoga przeprowadza kolejną rozmowę z uczniem i jego rodzicami (opiekunami prawnymi). Wspólnie opracowuje się kontrakt, określa sposoby pomocy uczniowi oraz częstotliwość i rodzaj kontroli jego zachowania.
            6. W przypadku dalszego braku realizacji obowiązku szkolnego pedagog w porozumieniu z dyrektorem szkoły powiadamia Sąd Rodzinny.

           

          Procedury postępowania na wypadek pożaru lub innego zagrożenia

           

          1. Instrukcja alarmowa i ewakuacji na wypadek pożaru lub innego zagrożenia.

           

          Za stan bezpieczeństwa pożarowego w obiekcie szkoły odpowiada Dyrektor Szkoły zapewniając jego ochronę przeciwpożarową, obowiązany jest w szczególności do:

          przestrzegania przeciwpożarowych wymagań budowlanych, instalacyjnych i technologicznych, wyposażenia budynku, obiektu lub terenu w sprzęt pożarniczy i ratowniczy oraz środki gaśnicze zgodnie z obowiązującymi przepisami, zapewnienia osobom przebywającym w budynku, obiekcie lub terenie bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji (otwarte lub przygotowane do natychmiastowego otwarcia oraz widoczne w dymie oznakowane wyjścia ewakuacyjne, kierunki ewakuacji),  przygotowania budynku, obiektu lub terenu do prowadzenia akcji ratowniczej, ustalenia sposobu postępowania na wypadek pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia.

          Jednym z obowiązków kierowników obiektów użyteczności publicznej jest wykonanie instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.

          Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna określać:

          • potencjalne źródła powstania pożaru i drogi jego rozprzestrzeniania, zasady zapobiegania powstawania pożaru,
          • zasady zabezpieczenia prac niebezpiecznych pożarowo,
          • zasady zabezpieczenia obiektu w podręczny sprzęt gaśniczy,
          • zasady postępowania na wypadek powstania pożaru,
          • zasady prowadzenia ewakuacji,
          • zasady prowadzenia szkolenia pracowników w zakresie ochrony przeciwpożarowej.

          Do zapoznania się z instrukcją i przestrzegania jej ustaleń zobowiązani są wszyscy pracownicy, także pracownicy obcych firm wykonujących jakiekolwiek prace na terenie placówki.

          Podstawowym zadaniem każdej instrukcji jest zapewnienie bezpieczeństwa w konkretnym obiekcie, którego architektury już się nie zmieni.

          Konieczne są wskazówki organizacyjne pozwalające na przeprowadzenie szybkiej i bezpiecznej ewakuacji.

           

          Procedury postępowania w różnych sytuacjach zagrożenia zdrowia/ życia.

          1. Ulatnianie gazu z instalacji lub innego źródła.

          Gaz w budynku szkoły (i innych) pojawić się może z wielu przyczyn. Najczęściej w wyniku rozszczelnienia instalacji, nieostrożnego obchodzenia się z urządzeniami zasilanymi gazem (odkręcenie kurka lub zagaszenie/zalanie palnika w urządzeniu nieposiadającym odcięcia dopływu gazu na taką ewentualność), celowego działania lub jego zaniechania.

          1. Rozpylenie gazu innego niż ziemny dla osiągnięcia celu zamierzonego (zaplanowanego) przez sprawcę, itp.

          Jeżeli  osoba  wchodząca  do  budynku  szkoły  lub  w  nim  przebywająca  poczujecharakterystyczną woń gazu ziemnego lub innego, którego nie jest w stanie zidentyfikować, w szczególności, gdy gaz działa drażniąco na drogi oddechowe i oczy, koniecznie należy: zawiadomić pogotowie gazowe, dyrektora szkoły, administratora budynku, nie wpuszczać do budynku żadnych innych osób (uczniów) do chwili, gdy nie zostanie, przez specjalistów ustalone źródło woni i wydana stosowna decyzja, na polecenie dyrektora, a w przypadku niecierpiącym zwłoki – samodzielnie – podjąć decyzję o ewakuacji osób już przebywających w budynku, nie włączać oświetlenia elektrycznego ani żadnych urządzeń elektrycznych (UWAGA – już palącego się oświetlenia – NIE WYŁĄCZAĆ!!!), nie używać otwartego ognia (nie zapalać zapałek, zapalniczek), zamknąć zawór gazu, otworzyć szeroko okna, najszybciej jak to możliwe – opuścić budynek, udzielić wyczerpujących informacji przybyłej ekipie specjalistów pogotowia, zastosować się do wskazówek udzielanych przez osoby uprawnione.

          Użytkowanie budynku szkoły zgodnie z przeznaczeniem, wznowić po powzięciu wiadomości od osób uprawnionych o ustaniu zagrożenia.

          EWAKUACJA.

          1. SYGNAŁ ALARMOWY - Sygnałem alarmowym do podjęcia ewakuacji jest sygnał w budynku z oddziałami przedszkolnymi kilkakrotnie powtarzamy słowny komunikat – „EWAKUACJA” w budynku szkoły  sygnał dźwiękowy, powtarzany trzykrotnie dzwonek z 10s przerwami. Sygnał powinien znaleźć się w instrukcji ppoż. umieszczonej w miejscu widocznym dla każdej osoby przebywającej w budynku. Sygnał alarmowy w razie pożaru może włączyć każdy, kto zauważy ogień. W innym przypadku wszelakie decyzje podejmuje dyrektor szkoły.

          2. PO USŁYSZENIU ALARMU.

          Pracownicy sekretariatu mające dostęp do telefonu dzwonią pod nr 112 i podają następujące informacje:  co się pali, rodzaj obiektu, adres i swoje imię oraz nazwisko.

          Pozostali pracownicy administracyjni szkoły natychmiast otwierają drzwi prowadzące na zewnątrz budynku i pomagają wyprowadzać dzieci na zewnątrz, kierując je do miejsca ewakuacji znajdującego się na boisku szkolnym.

          Osoby, pod których opieką przebywa w czasie zdarzenia młodzież, mają za zadanie zająć się jedynie tą grupą, która jest pod ich nadzorem,  jej ewakuacją i bezpieczeństwem.

          Jeżeli zdarzenie ma miejsce w czasie lekcji, nauczyciel nakazuje uczniom powstać i niezwłocznie opuścić budynek, informując, którą klatką schodową odbywa się ewakuacja (najbliższą wyjścia z klasy).

          Młodzież musi być poinformowana, gdzie znajduje się miejsce pierwszego etapu ewakuacji (informację przekazują wychowawcy w ramach godziny wychowawczej oraz bezpośrednio w chwili ewakuacji nauczyciel prowadzący zajęcia).

          Na czoło grupy należy wyznaczyć nieformalnego przywódcę grupy klasowej.

          Nauczyciel wychodzi ostatni i obejmuje prowadzenie grupy klasowej.

          Młodzież zostawia w klasie wszystkie przedmioty (torby, teczki, plecaki, kurtki, itp.

          ŻADNEGO WSTĘPOWANIA DO SZATNI- SZAFEK). Czas opuszczenia zagrożonego budynku z uwagi na bezpieczeństwo ludzi jest w tym przypadku najważniejszy.

          Nauczyciel ma obowiązek dopilnowania, by zamknąć okna przed opuszczeniem sali oraz zostawić klucz w drzwiach. UWAGA! Drzwi nie zamykamy na klucz!

           

          1. MIEJSCE  EWAKUACJI .

          Wyznaczonym do tego celu jest boisko szkolne.

          Na miejscu zbiórki nauczyciele sprawdzają obowiązkowo listę obecności swojej klasy.

          W razie stwierdzenia nieobecności ucznia, należy ten fakt zgłosić natychmiast strażakom lub innym służbom nadzorującym ewakuację (niekoniecznie dowódcy).

          Po sprawdzeniu listy uczniów /podopiecznych/ nauczyciel zobowiązany jest sprawdzić ich stan zdrowia, zwracając szczególną uwagę na takie objawy jak: zawroty głowy, wymioty, kaszel, ból głowy, chwilowe omdlenia, złamania, zranienia, potłuczenia, itp.

          Wszystkich poszkodowanych należy traktować jako ofiary zdarzenia i udzielić im pomocy lekarskiej.

          Niedopuszczalne jest zezwolenie na rozejście się uczniów /podopiecznych/ do domów bez wcześniejszego powiadomienia o zdarzeniu rodziców.

          Wskazana jest pełna informacja o tym zdarzeniu w e-dzienniku.

           

          4. ĆWICZENIA EWAKUACJI.

          Aby osiągnąć poziom szybkiej, sprawnej i bezpiecznie przeprowadzonej ewakuacji, a przy tym ukształtować pewne nawyki zachowań prowadzone będą ćwiczenia praktyczne przynajmniej raz w roku szkolnym.

          W czasie ćwiczeń korzystamy tylko z powszechnie używanych klatek schodowych i drzwi wyjściowych.

          Nie wolno skakać z okien i korzystać z improwizowanych wyjść ewakuacyjnych.

          Ćwiczenia ewakuacji prowadzi się na ogół siłami własnymi szkoły, w obecności inspektora BHP.

          Podczas ćwiczeń ewakuacji obecność przedstawicieli instytucji (Straży bądź Policji) nie jest wymagana.

          Co pewien okres będą planowane i prowadzone ćwiczenia ewakuacji z udziałem osób z zewnątrz.

           

          Standardowa procedura ewakuacji uczniów i nauczycieli z budynku szkoły.

           

          1. CEL PROCEDURY.

          Zapewnienie sprawnego przygotowania i przeprowadzenia bezpiecznej ewakuacji uczniów, nauczycieli oraz pracowników administracyjnych szkoły w sytuacji wystąpienia zagrożenia.

           

          II.   PRZEDMIOT I ZAKRES STOSOWANIA PROCEDURY.

          Określa tryb postępowania oraz uprawnienia i odpowiedzialności osób realizujących niezbędne działanie począwszy od stwierdzenia /możliwości wystąpienia/ symptomów wskazujących na konieczność podjęcia czynności związanych z ewakuacją uczniów i nauczycieli z budynku.

           

          1. PODSTAWY URUCHOMIENIA PROCEDURY.
            1. Pożar /gdy nieskuteczna jest likwidacja pożaru podręcznymi środkami/;
            2. Zamach terrorystyczny /otrzymanie informacji o podłożeniu ładunku wybuchowego lub innego środka niebezpiecznego/
            3. Zagrożenie NSCh – (Niebezpieczne Substancje Chemiczne) - jeżeli czas dojścia skażonego obłoku powietrza jest większy niż 15 minut;
            4. Zagrożenie katastrofą budowlaną;
            5. Zagrożenie wybuchem gazu spowodowane awarią instalacji gazowej;
            6. Inne.

          IV. SPOSÓB OGŁOSZENIA ALARMU – SYGNAŁY ALARMOWE.

          1.  Alarmowanie o zagrożeniach w budynku szkoły odbywa się w ramach wewnętrznego systemu alarmowania z wykorzystaniem sieci wewnętrznej urządzeń dźwiękowych.
          2. W każdym wypadku zagrożenia wymagającego ewakuacji: w budynku z oddziałami przedszkolnymi kilkakrotnie powtarzamy /słowny komunikat – „EWAKUACJA” w budynku szkoły  sygnał dźwiękowy, powtarzany trzykrotnie dzwonek z 10s przerwami.
          3. Ewakuację należy prowadzić w sposób zorganizowany kierując się ustaleniami procedury i aktualnie zaistniałą sytuacją.
          4. Komunikat o ewakuacji powinien być słownie doprowadzony do wszystkich osób znajdujących się w rejonie szkoły. Świadek niebezpiecznego zdarzenia /odbiorca informacji/ zobowiązany jest natychmiast powiadomić dyrektora/ sekretariat szkoły tel.32/212 02 24

           

          1. EWAKUACJA W CZASIE PRZERWY LEKCYJNEJ.
            1. Po usłyszeniu alarmu wszyscy nauczyciele natychmiast wychodzą z pokoju nauczycielskiego lub pomieszczeń, w których dotychczas przebywali, aby udać się pod salę, w której mieliby prowadzić kolejną lekcję.
            2. Po usłyszeniu alarmu nauczyciele pełniący dyżur natychmiast udają się również pod salę, w której mieliby prowadzić kolejną lekcję.
            3. Po usłyszeniu alarmu uczniowie niezwłocznie ustawiają się w parach przed salami, w których mieliby uczestniczyć w kolejnej lekcji. Dotyczy to dzieci przebywających na szkolnych korytarzach lub w toaletach.
            4. Wyjątek stanowią dzieci przebywające podczas przerwy w stołówce, szatni, bibliotece czy świetlicy szkolnej. Owe dzieci wychodzą z wymienionych pomieszczeń i ustawiają się przed nimi. Tymi uczniami zajmują się: nauczyciel świetlicy, biblioteki oraz inni pracownicy administracji i obsługi szkoły (za wyjątkiem dyrekcji szkoły).
            5. Nauczyciele oraz inni pracownicy administracji i obsługi szkoły (za wyjątkiem dyrekcji szkoły) zabierają odpowiednie grupy dzieci i schodzą z nimi do wyznaczonego miejsca ewakuacji. Wszyscy wychodzą wejściem ewakuacyjnym i kierują się na boisko szkolne.
            6. Na boisku uczniowie grupują się w zespoły klasowe i nauczyciel mający zaplanowaną w tej klasie lekcję liczy uczniów oraz zdaje sprawozdanie dyrektorowi szkoły. Nauczyciel ma obowiązek podać wyznaczonej osobie aktualny stan klasy.
            7. Po usłyszeniu alarmu nauczyciele, którzy zamiast kolejnej lekcji mieli w planie tzw. „okienko” zajmują się sprawdzeniem, czy nikt nie został na terenie budynku szkoły. Dopiero potem opuszczają placówkę udając się do wyznaczonego miejsca ewakuacji.